Zdjęcie: z otwartych źródeł
Deszcz był jedną z głównych przyczyn katastrofy lotniczej w 2008 roku
Northrop B-2 Spirit to prawdziwa ikona wśród bombowców strategicznych. Miał zaawansowane właściwości w momencie premiery, a jego konstrukcja przypominająca płaszczkę morską jest pamiętana przez wielu entuzjastów lotnictwa.
Northrop B-2 Spirit był w stanie przelecieć 9 600 kilometrów bez tankowania, przenosząc broń jądrową i uderzając w dowolne miejsce na Ziemi. Northrop B-2 Spirit miał jednak jedną poważną wadę – nie znosił wody, pisze Jalopnik.
W publikacji zauważono, że pierwszym problemem była trwałość radarowego kadłuba Northrop B-2 Spirit. Został on zaprojektowany do strategicznego pochłaniania i odbijania sygnałów radarowych, ale był podatny na wpływ środowiska.
Drugim problemem była konstrukcja, która pozwalała na gromadzenie się wody w różnych przedziałach, kanałach i zaworach. To właśnie doprowadziło do katastrofy B-2 Spirit o numerze lotu 89-0127 w 2008 roku w bazie sił powietrznych Andersen na Guam.
W raporcie Sił Powietrznych USA z 2008 roku stwierdzono, że wypaczone dane dotyczące stanu powietrza spowodowały katastrofę bombowca wkrótce po starcie. W szczególności odnotowano „obecność wilgoci w lewych czujnikach samolotu podczas kalibracji danych powietrza”. W raporcie z katastrofy odnotowano również nieskuteczną komunikację na temat sugerowanej techniki – włączenia ogrzewania w celu usunięcia wilgoci z czujników portowych.
W publikacji dodano, że badanie przeprowadzone przez US General Accountability Office wykazało, że B-2 Spirit mógł wykonywać misje przez 66% czasu, ale w rzeczywistości latał tylko przez 26% czasu z powodu problemów z kadłubem.
Co więcej, konserwacja kadłuba B-2 Spirit nie była prostym zadaniem. Niektóre materiały wymagały regularnej konserwacji, a ich naprawa i obróbka zajmowała od 30 do 80 godzin i wymagała pomieszczenia o kontrolowanej temperaturze i wilgotności, podkreślono w publikacji.
Czy satelity B-2 Spirit widzą B-2 Spirit?
Wcześniej w Wionews informowaliśmy, jak bardzo B-2 Spirit jest chroniony przed „okiem” satelitów w kosmosie. Samolot ten został zaprojektowany w zaawansowanej technologii Stealth, a kształt „latającego skrzydła” i specjalne powłoki pochłaniające promieniowanie radiowe zmniejszają odbicie sygnałów radarowych.
Statki kosmiczne są wyposażone w radary, kamery optyczne i czujniki podczerwieni zdolne do wykrywania nawet słabych sygnałów. Jednak technologia B-2 Spirit minimalizuje „ślady” termiczne i radarowe. Ponadto większość satelitów działa na stałych orbitach i ma ograniczone pole widzenia. Daje to samolotowi możliwość latania w „oknach”, w których pozostaje niewykryty.
Uwagi:
